Ode aan mijn Dr. Martens

In 2010 kocht ik mijn eerste paar Dr. Martens. Donkergroen en slechts vijf euro op de tweedehandsmarkt in Rotterdam. Wie ervaring heeft met Dr. Martens, weet dat je gloednieuwe enige tijd in moet lopen, voordat ze als pantoffels aan je voeten voelen. Omdat deze al ietwat ingelopen waren door de persoon waar ik ze van overnam, zaten ze eigenlijk direct lekker. En ik heb flink wat kilometers gemaakt op dit eerste paar.

 

Zo ben ik aan het einde van de zomer in 2011 op weg gegaan naar New York om stage te lopen bij fotografe Joanna Totolici. Bijna 6 maanden heb ik in Bushwick gewoond en avonturen beleefd op mijn Dr. Martens in alle uithoeken van de stad, van Harlem tot Coney Island.

In 2014 zijn mijn Dr. Martens meegegaan richting Down Under. In Australië van Melbourne tot Port Douglas in 10 maanden tijd en daarna nog in 3 maanden heel Nieuw-Zeeland door. Alhoewel ik natuurlijk heb geprobeerd de ‘barefoot trend’ ook eigen te maken, had ik tijdens veel wandelingen (en feestjes) toch behoefte aan mijn favoriete schoenen.


Na 5 jaar en vele kilometers te hebben gelopen, was ik mentaal nog niet klaar om afscheid te nemen van mijn donkergroene schatjes. We hebben immers ontelbaar veel mooie herinneringen gemaakt. En niet alleen de reizen die zojuist beschreven zijn, daarbij komen ook avonturen in Berlijn, Parijs, Londen en ook gewoon in Rotterdam en Amsterdam. Daarnaast hebben de Docs mij nooit in de steek gelaten tijdens fotoshoots, ook al lig ik soms in de meest vreemde houdingen. En een enkele keer pasten de Dr. Martens perfect bij de outfit van het model en leende ik ze even uit. Toch was plots daar in 2016 een scheur in het leder en bedacht ik me dat groen misschien mijn kleur niet meer was.

 

Het duurde nog even tot ik weer het geluk vond. Op marktplaats zag ik dat iemand heel dichtbij paarse Dr. Martens verkocht in maat 38 voor 35 euro. Het bleek een kringloopwinkeltje te zijn en ik heb ze apart laten zetten en spoedig opgehaald. Dat deze nog niet zo goed waren ingelopen bleek toen ik ze als enig paar schoenen mee had naar Berlijn om mijn vriendin te bezoeken. Thank god voor blarenpleisters. Na Berlijn zaten ze -uiteraard- als gegoten.

 

Afgelopen maart hebben we nog meer mooie herinneringen gemaakt, van Chicago tot L.A. in 3 weken en daarna nog een weekje naar New York. Het paarse paar moest natuurlijk wel in de voetsporen treden van het groene paar. En dat is goed gelukt, het was een heerlijke reis. Je begrijpt wel dat het nu gewoon een OCD-achtige traditie is geworden, dat ik het liefst deze schoenen nog aantrek naar de bruiloft van m’n beste vriendin, omdat ze garant staan voor mooie herinneringen. Nou Emily, dan weet je het vast.

Commentaar schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Emily (maandag, 31 juli 2017 19:55)

    Hahaha, jij mag je paarse Dr. Martens aan naar mijn bruiloft hoor!

  • #2

    Anouk (dinsdag, 01 augustus 2017 12:56)

    Je zei ooit dat je Docs huisjes waren voor je voeten. Wat vervloekte ik dat toen ik ze kocht in London. Omg blaren, bloedende voeten, drie paar sokken en weken later zaten ze heerlijk. Ik draag ze zo vaak! Maar moet niet denken om een nieuw paar in te lopen. Ze gaan trouwens echt eeuwen mee, heb de mijne al een jaar of 5.

  • #3

    Landa (dinsdag, 01 augustus 2017 18:32)

    Hahaha @ Emily, ik neem ze zeker mee dan!

    @Anouk, heb ik dat gezegd? Haha, ja gloednieuwe zijn killing! Zijn die van jou nog in goede staat na 5 jaar? :D